صحنه شماره 1
:مترجم
LPTK
www‏.‏forums‏.‏animworld‏.‏net
اوتوریمونوگاتاری
خوب، پس دیگه اون مار سفید رو نمی بینی؟
.آ-آره
.الان خوبم
،اگه این تصورت که اون مار فقط تصورت بوده، اشتباه بود
،یه جور موجود فرا طبیعی بود واقعاً و اون
.حتماً بهم زنگ بزن
.با-باشه. فهمیدم
—م-ممنو
.ممنون، کویومی اُنی-چان
راستش، دوست دارم بیشتر پای تلفن باشم و حرف بزنم
صحنه شماره 5
صحنه سیاه
صحنه بی شماره
.انگار به کویومی اُنی-چانِ عزیزت دروغ گفتی
باهاش مشکلی نداری؟
صحنه قرمز
صحنه بی شماره
.زیاد صداتو بالا نبر
.لازم نیست مخفی کاری کنی
.تو تنها کسی هستی که می تونه صدای منو بشنوه، نادکو-چان
.خودم می دونم
صحنه شماره 12
،اگه می تونی انقدر کوچک باشی
پس چرا دفعه ی اول اونقدر بزرگ ظاهر شدی که می تونستی تمام اون معبد رو بپوشونی؟
.داشتم کارگردانی می کردم
.داشتم صحنه ی ورود خودمو کارگردانی می کردم
،اگه انسان ها با دیدن موجودات فرا طبیعی غافلگیر نشن .اونا دلیل وجود داشتنشون رو از دست میدن
...کوچیناوا-سان
تو اون کسی هستی — تو اون ماری هستی که تو اون معبد پرستیده میشه؟
مار
— دقیقاً
.خوب، نه کاملاً
.اون معبد خیلی وقته که ارزش مذهبیش رو از دست داده
.الان فقط یه پاتوق برای چیزای بده
.نه، درست تر اینه که بگم اونجا یه آشغال دونیه
—— یه خدا
صحنه شماره 19
...اِ
...پس، کوچیناوا-سان
می خوای که من چی کار کنم؟
.جبران کردن
صحنه شماره 19
.یا شاید، یه لطف
صحنه شماره 19
چیزی که ازت می خوام، نادکو-چان، اینه .که یه چیزی رو برام پیدا کنی
.می خوام جسد منو پیدا کنی، نادکو-چان
.به طرز عجیبی؟ نه
صحنه شماره 22
— بدون مقاومت
صحنه سیاه
صحنه بی شماره
Episode Chaos
مدوسای نادکو قسمت دوم
Font used in the video: HGP Mincho B
صحنه شماره 24
اول نوامبر
ایست
20
،صبح روز بعد
.مثل همیشه راهی مدرسه شدم
.آره
.مهم نبود که چیزای خیالی رو می بینم یا نه
.باید به مدرسه می رفتم
.دانش آموز دوره ی راهنمایی بودن، یعنی این
.صبح بیدار میشم، لباس مدرسه مو می پوشم و راه می افتم
منظره ی عادی راه مدرسه
صحنه شماره 28
.تعریف دقیقِ زندگی مدرسه ایه دوره ی راهنمایی
:فقط یه چیز امروز صبح با بقیه ی روزا فرق داره .کش موی سفیدی که دوره مچ دست راستم بسته شده
خوش شانسم که
صحنه شماره 34
.هی، کوچیناوا-سان
خیلی خوب
صحنه شماره 34
با استیل معمولی من
صحنه شماره 34
.هماهنگه
صحنه شماره 34
نمی تونی کاری کنی که غیر از من کسی نبینتت؟
،غیر ممکن نیست
.اما نمی خوام بیشتر از اینی که الان هست انرژی مصرف کنم
.خیالت راحت
.کسی نمی تونه صدای منو بشنوه
.و وقتی تو مدرسه ای وانمود می کنم که یه جور وسیله ام
.و بدین ترتیب، به مدرسه رسیدم
صحنه شماره 36
— هی، هی، نادکو-چان
صحنه شماره 38
چرا کفش هاتو عوض می کنی؟
چرا لازمه که همچین کاری بکنی؟
نمی دونم، واقعاً چرا؟
.تا حالا بهش فکر نکردم
.احتمالاً بخاطر اینکه داخل مدرسه رو تمیز نگه دارن
صحنه شماره 42
اِ، اصلاً حرف نزن، باشه؟
.آره، می دونم
.لازم نیست که یادآوری کنی
.من کلاً شخصیت کم حرفی دارم
.درست مثل تو، نادکو-چان
کلاس درس / مدرسه راهنمایی 701
صحنه شماره 44
مدرسه؟
یه زمانی توی معبد هم یه فعالیت آموزشیِ .مشابهی وجود داشت
.به طور غیر طبیعی ای همه چیز منظمه. حالمو بد می کنه
.نه
شاید فقط یه چیز خاص مربوط به این کلاسه؟
.همه خیلی محتاطانه با هم رفتار می کنن .جو کلاس هم یه جورایی خیلی سنگینه
.هی، کوچیناوا-سان
و بنابراین من از کلاس بیرون میرم. همونطوری .از راهرو رد میشم و از پله ها بالا میرم
صحنه شماره 53
به طبقه ی آخر رفتم، جلوی در ورودی به .پشت بوم که کسی حق رفتن به اونجا رو نداره
صحنه شماره 53
چیه؟
.خفه شو
.من دختر آروم، خجالتی و ساکتی ام
مثل کسی که متوجه حضورش نمیشی؟
.آره
.کسی که متوجه حضورش نمیشن
.این منم
.دختری که با مچ دستش حرف می زنه
صحنه شماره 56
.این منم. من اینطوریم
صحنه شماره 56
فکر می کنی اگه همکلاسی هام ببینن آدمی مثل من، که کسی متوجه حضورش نمیشه، با مچ دستش حرف می زنه، چه فکری می کنن؟
چه فکری می کنن؟
."همشون فکر می کنن "بیچاره
واقعاً؟
.فکر نمی کنم تفاوت خاصی ایجاد بشه
اگه یه خورده موقعیتت توی کلاس عوض بشه در کل چه تفاوتی ایجاد میشه؟
صحنه سیاه
صحنه بی شماره
...به-به هر حال، کوچیناوا-سان
هممم؟
.هی، نادکو-چان
تو زندگیتو با عوض کردن موضوع صحبت، با گفتن عبارت هایی مثل "به هر حال" و "اون به کنار" گذروندی؟
"به هر حال"
صحنه شماره 64
"اون به کنار"
صحنه شماره 64
بدون اینکه مکالمه ی درستی داشته باشی؟
تو با حرفی که من زدم متقاعد نشدی .اما تکذیبش هم نمی کنی
،پس عقب انداختن بدون فکر کردن
راز موفقیتته، نادکو-چان؟
...به هر حال
.راز موفقیتم
صحنه شماره 68
— این بود که
صحنه شماره 68
.سرمو پایین بندازم و ساکت باشم
صحنه شماره 68
— و تا وقتی که طرف مقابل بره
صحنه شماره 68
.صبر کنم
صحنه شماره 68
...تو قول دادی که در طول روز هر کاری بخوام می تونم انجام بدم
— دستاتو که کسی نبسته
صحنه شماره 69
...که مشکلی نداره که فقط شب ها دنبال جسدت بگردم
"قول"
صحنه شماره 72
دنبال جسد تو بگردم؟
منـ-منظورت چیه؟
جسد... کوچیناوا-سان؟
."به عبارت دیگه، "گوشینتای
مترجم : گوشینتای یا شینتای : جسمی فیزیکی که بخاطر اینکه) (.دارای یک خدا یا روح می باشد، پرستیده می شود
.جسد من توی اون معبد پرستیده میشد
.اما الان اون گم شده
اونجا الان
صحنه شماره 73
.یه مکان معمولیه
صحنه شماره 73
.یه جور معجزه است که الان می تونم اینطوری باشم
.نه
،اون خون آشام
— اوشینو شینوبو
.شینوبو-سان، ملکه ی موجودات فراطبیعی، اونا رو اینجا آورده
صحنه شماره 76
چیزای بد... ایناست
صحنه شماره 76
...کیس-شوت آسِرولا-اوریون هارت-آندر-بلیدِ سابق
— طلسم" و "ضد طلسمی" که ظاهراً اونا فعال کردند"
صحنه شماره 76
.و حتی کوچیناوا-سان. ظاهراً بخاطر اون دوباره زنده شده
صحنه شماره 76
.همش بخاطر اونه
،اون "چیزای بد" که تو معبد بخاطر اون جمع شدن .منبع انرژی ای هستن که شکل فعلی منو می سازن
اما همون انرژی های روحی برای .یه چیز کاملاً بی ارزش مصرف شدن
.گرچه، اون هم بخاطر شینوبو-چان بود
.شینوبو بود. شینوبو-سان بود
صحنه شماره 80
.اون هم علته و هم معلول
صحنه شماره 80
به عبارت دیگه اون فقط مشکل درست می کنه .تا برای حل کردنش تحسین بشه
صحنه شماره 80
اونا "چیزای بدی" بودن که بخاطر قدرت .اون خون آشام اونجا جمع شده بودن
.پس به خودش مربوطه که چطور از اون انرژی ها استفاده کنه
،گرچه، اینم درسته که بخاطر کاری که اون کرد .ایده ی وجود و هستی من الان تو وضعیت بدی قرار داره
.می فهمم
"به هر حال"
صحنه شماره 64
...به هر حال
به هر حال، الان فقط باید جسدت رو پیدا کنم، درسته، کوچیناوا-سان؟
.فقط برای اینکه به وجود داشتن ادامه بدی
صحنه شماره 87
.برای اینکه معمولی باشی
صحنه شماره 87
اگه اون شینتای رو پیدا کنم، تو آزادم می کنی، درسته؟
آزادت می کنم؟
.فکر نمی کنم من به انجام این کار مجبورت کرده باشم، نادکو-چان
.من فقط دارم از احساس گناهت سوء استفاده می کنم
،به-به هر حال
.فهمیدم
.من دنبال شینتای تو می گردم و پیداش می کنم
.تو یه نجات دهنده ای
.ولی بخاطرش ازت تشکر نمی کنم
نمی دونم چرا نمی گه؟
صحنه شماره 93
چون یه خداست؟
صحنه شماره 94
...خوب، کوچیناوا-سان
جسدت کجاست؟
نمی دونم
صحنه شماره 94
یه جایی توی اون کوهستانه؟
نمی دونم
صحنه شماره 95
کی ناپدید شد؟
نمی دونم
صحنه شماره 96
چه اندازه ایه؟
نمی دونم
صحنه شماره 97
چقدر قدیمیه؟
نمی دونم
صحنه شماره 98
!خوب
،با اون همه اطلاعات
.همین الان تقریباً پیداش کردم
!صبر کن، چی؟
!امکان نداره
.اگه تمام عمرم هم دنبالش بگردم امکان نداره
.حتی اگه به عنوان یه شاهزاده دوباره متولد بشم بازم امکان نداره
چرا فکر می کنی به عنوان یه شاهزاده دوباره متولد میشی؟
فقط با "کانال" هماهنگ باش
صحنه شماره 107
.نه، نه، نگران نباش
.چون با من یکی شدی، مطمئنم که می تونی زود پیداش کنی
زود؟
.اگه تمام تلاشتو بکنی، زود پیداش می کنی
...اما من نمی خوام تمام تلاشمو بکنم
.نه، این جاییه که باید تمام تلاشتو بکنی
تمام تلاشمو بکنم یا اینو تحمل کنم
صحنه شماره 112
.من بهت کمک می کنم که دنبالش بگردی
...اما، کوچیناوا-سان
.من گفتم
صحنه شماره 113
می تونم مدرسه برم، درسته؟
ها؟
دیالوگ / کوچیناوا
صحنه شماره 114
خوب، دارم می پرسم که آیا می تونم ...زندگی روزمره ی خودمو داشته باشم
چو-چون نمی خوام
.مشکوک به نظر برسم
مشکوک به نظر برسی؟
به نظر کی؟
،به سوال کوچیناوا-سان
صحنه شماره 119
.کویومی اُنی-چان
.صادقانه جواب دادم. کویومی اُنی-چان
صحنه شماره 119
.چون بهش گفتم که چیزی نیست
.چون بهش گفتم که تصورم بوده
،بجای اینکه بگی نمی خوای مشکوک به نظر برسی، نادکو-چان بهتر نیست که بگی دلت نمی خواد اونو نگران کنی؟
.برای اون بود که همچین دروغی به کویومی اُنی-چان گفتی
...خو-خوب
تو گفتی که می خوای نجاتت بده، اما من فکر کردم گفتن .همچین دروغی برای اینه که نمی خواستی که نگرانت بشه
.اشتباه کردم. از دهنم در رفت
صحنه شماره 126
اشتباه کردم؟
.نه، اشتباه نکردی
.آره. درسته
.من نمی خوام اون نگران بشه
...نگران بشه
"موضوع مهمی نیست"
صحنه شماره 129
خوب، حالا
صحنه شماره 129
.خوب، پس همینو در نظر می گیریم
.روز ها متعلق به نادکو-چانه
.شب ها هم متعلق به منه
منم قسم می خورم به زمان خصوصیت تجاوز نکنم و .اینطوری قدردانیمو بخاطر از خودگذشتگیت بهت نشون میدم
مدرسه راهنمایی 701
صحنه شماره 133
.دروغگو
پاگرد، پله های رو به پشت بومِ ساختمون مدرسه
صحنه شماره 133
!تازه مثلاً خدا هم هستی
.باشه، فهمیدم
فقط باید ساکت بمونم، درسته؟
!هی، سنگوکو
ساسایابو-سنسی
صحنه شماره 134
ملقب به آقای پاندا
صحنه شماره 134
تو همچین جایی چی کار می کنی؟
—هیـ هیـ
!هیچ چیزی ممنوع نیست
.توپوق زدم
صحنه شماره 139
...منظورم اینه که هیچی
.کلاس الان شروع میشه
.باشه
حرف های ساسایابو-سنسی
صحنه شماره 146
.راستی، سنگوکو
اون چیزی که ازت خواسته بودم انجام بدی چی شد؟
منظورت چیه؟
به حل شدن نزدیک تر شده؟
...اِ
.بی خیال، من روت حساب کردم
خودت متوجه هستی که اون مشکل باید هرچه سریعتر حل شه، درسته؟
،تو تنها امیدم هستی
،کسی که کلاس رو اداره می کنه
صحنه شماره 153
.نماینده سنگوکو
متمایزترین دانش آموز کلاس
صحنه شماره 153
تو نماینده ای، نادکو-چان؟
.آره
.من نماینده ام
شوخی می کنی. مگه منظور از نماینده، نماینده ی کلاس نیست؟
به عبارت دیگه، متمایزترین دانش آموز که تمام امور مربوط به کلاس رو مدیریت می کنه، درسته؟
و اون شخص تویی، نادکو-چان؟
؟ها
دیالوگ / کوچیناوا
صحنه شماره 114
تو هم متوجه شدی که کلاسمون جو عجیبی داره، درسته؟ کوچیناوا-سان؟
،برای همین، وقتی که ترم دوم شروع شد
.هیچ داوطلبی وجود نداشت و هیچ کاندیدایی هم پیشنهاد نشده بود
.و بنابراین، نادکو انتخاب شد
فقط طرف کوتاهِ چوب بود
صحنه شماره 161
"یه عبارت "مازوخیستی
صحنه شماره 161
چه شرایطی باید پبش بیاد که همچین اتفاقی بی افته؟
.ژاپنی، درس ضعیف منه .و من توی توضیح دادن مسائل هم ضعیف ترم
صحنه شماره 163
،اگه مجبور باشم جواب بدم
،با این حال... خوب
صحنه شماره 163
فکر کنم برای این بود که من تنها دختری تو کلاس بودم ،که درگیر اون "طلسم های جادویی" نشده بود
شاید؟
پس، فقط با روش حذف بوده؟
یه چیزی تو همین مایه ها
صحنه شماره 165
به عبارت دیگه، کاری رو که کسی نمی خواسته انجام بده، یا شخص .دیگه ای رو مجبور به انجامش کنه، به تو تحمیل شده، نادکو-چان
،چه گروه به درد نخوری
؟ها
دیالوگ / کوچیناوا
صحنه شماره 114
...کرده باشن، اما تحمیل فکر نمی کنم چیزی باشه که کاملاً به من
،فعلاً، اون به کنار
اون معلم درباره ی چی داشت حرف می زد؟
ازت خواسته بود که چه کاری انجام بدی؟
.به تو مربوط نیست. کوچیناوا-سان
من اون خط دیالوگ رو دقیقاً .همونطوری که تو فیلمنامه اومده بود گفتم
صحنه شماره 173
به من مربوط نیست؟
من فکر می کردم من و تو با هم همکاریم .روح و جسممون یکیه
.او-اون فکرو نکن
.تُن صدام ضعیف از آب در میاد
صحنه شماره 176
.سخته که کسی رو با تندی پس بزنی
صحنه شماره 176
بهم گفته شده بود که .در مورد جو کلاس یه کاری بکنم
.الان چند وقتی میشه
ها؟
بی خیال، یعنی چی؟
مگه این کارِ معلمی که مسئول کلاسه نیست؟
.آره. خوب. حق با توئه
.می تونی بگی، داره مسئولیت رو می ندازه رو دوش یه نفر دیگه
!اون یارو که از منم بدتره
،حتی بعد از یک نگاه
می تونم ببینم که اون جو، چیزی نیست که .یه بچه از داخل بتونه درستش کنه
؟ها
دیالوگ / کوچیناوا
صحنه شماره 114
.مشکلی نیست
.چون موضوعیه که برای من تموم شده است
صحنه شماره 183
.برای من دردسر یا چیز دیگه ای نداره
.خوبم
.کاملاً برای من تموم شده است
صحنه شماره 184
دردسری نداره؟
.دردسری نداره
.یک حدس اشتباه
صحنه شماره 186
،چونکه
.من واقعاً هیچ کاری در موردش انجام ندادم
هیچی؟
،نه مسئولیتم به عنوان نماینده ی کلاس
.و نه کاری که معلمم ازم خواسته بود که انجام بدم
— کم مونده که زنگ بخوره
صحنه شماره 187
.من هیچ کاری نکردم
.اونو گفتم و از پله ها پایین اومدم
.کوچیناوا-سان خیلی ساکت شد
.نمی دونم نکته رو فهمید یا نه
بعد از اون، کوچیناوا-سان یک کلمه هم .تا بعد از تموم شدن مدرسه صحبت نکرد
صحنه شماره 191
،اون شب
همونطور که به کوچیناوا-سان قول داده بودم .رفتم بیرون تا دنبال جسدش بگردم
صحنه سیاه
صحنه بی شماره
.دزدکی از خونه اومدم بیرون
.کوچیناوا-سان
چطوری باید دنبال شینتای بگردم؟
،خوب، شینتای بدن فیزیکیه منه
پس اگه بهش نزدیک بشم، مثل یه گوشی موبایل .(که رو حالته سایلنته می لرزم (ویبره میرم
پس باید بدون توقف همینطوری راه برم؟
چی- چیه؟
!آخ جون
!به این سرعت یه واکنش گرفتیم
!در جهت ساعت پنج
صحنه شماره 215
چ-چی؟
داری میگی که جسدت زیر این گودال ماسه دفن شده؟
.آره، هیچ شکی توش نیست
...اگه تو میگی، کوچیناوا-سان
.برای اطمینان یه نگاهی میندازم
صحنه شماره 221
...کوچیناوا-سان
...هی، کوچیناوا-سان
!هی، گوشینتای اینجا نیست
.هی. هی. هی
صحنه شماره 227
.حالا کوچیناوا-سان کم حرف شده
صحنه شماره 227
.اینجا نیست
صحنه قرمز
صحنه بی شماره
.انگار یه هشدار اشتباه بود
!هشدار اشتباه؟
.ا-اگه هشدار اشتباهه، یه خورده زودتر بهم بگو
اصلاً چرا باید هشدار اشتباه برای تو وجود داشته باشه؟
یه چیزی مثل "عصای فرد گمشده" ی دورائه مونِ که فقط %70 دقت داره؟
.نه، اونطوری نیست
دیوونه ی تشبیه
صحنه شماره 233
.این یعنی انرژی های روحیِ من همه جا پراکنده شدن
.به همین سادگی
پراکنده شدن؟
.پراکنده شدن به اجبار بهتره بگم
.خوب پس، فردا دوباره امتحان می کنیم
.هی، نادکو-چان
.مخالفتِ کوچیناوا-سان
صحنه شماره 240
.تو خیلی راحت تسلیم میشی
چه جور قمارباز نابغه ای هستی؟
،چطوره بجای اینکه به راحتی تسلیم بشی حداقل یه نقطه ی دیگه رو هم امتحان کنی؟
.نمیشه
.نادکو-سان الان خیلی خسته است
صحنه شماره 241
.خسته ام
،حالا که تا اینجا اومده بودم
،نه تنها چاله هایی که کنده بودم رو پر کردم
بلکه شن بازی کردم و چیزایی مثل کوه و قلعه هم .درست کردم، ولی واقعاً اون کارم اشتباه بود
صحنه سیاه
صحنه بی شماره
.اُه، پیدات کردم
!سنگوکو
!کو-کویومی اُنی-چان؟
.کویومی اُنی-چان
،بی احتیاطی کردم
صحنه شماره 252
.اسم کامل : آراراگی کویومی
.و کلاهم رو خوب پایین نکشیدم
صحنه شماره 252
.برای همین دقیقاً چشم تو چشم شدیم
صحنه شماره 252
...با نگاهی جدی رو صورتش
نصفه شب اومده بیرون و داره قدم می زنه؟
صحنه سیاه
صحنه بی شماره
صحنه شماره 258
.گوش کن، سنگوکو
،هر کس دیگه ای جای من بود .بخاطر کاری که کردی حسابی عصبانی میشد
اینکه نصفه شبی از خونه بزنی بیرون و ...بری یه جایی برای خودت بازی کنی
اتاق خواهر کوچک
صحنه شماره 264
.انگار کویومی اُنی-چان دنبالم می گشته
،خوب، وقتی پدر و مادرم می فهمن که من از خونه فرار کردم .به تسوکیهی-چان زنگ می زنن که ببینن من اونجا هستم یا نه
،و چون تسوکیهی-چان، تسوکیهی-چانه
،"با خودش فکر کرده "اگه یک شب باشه مشکلی نیست
و بلافاصله جواب داده "اینجا خونه ی ...ماست" یا یه همچین دروغی، ولی
کویومی اُنی-چان داشته اتفاقی رد میشده؟
صحنه شماره 271
!ای احمق
!اگه سنگوکو به این خاطر منقرض بشه چی؟
.و اینطور از خونه زده بیرون و تمام شهر رو دنبال من گشته
اتاق کویومی
صحنه شماره 278
.عجب
،اگه من پیدات نکرده بودم تا حالا چه اتفاقی برات افتاده بود؟
.معذرت می خوام
.خوب، اگه از کاری که کردی پشیمونی، اشکالی نداره
سوال
صحنه شماره 281
خوب، چیه؟
چرا بچه ی خوبی مثل تو، اون وقت شب تو خیابون پرسه می زنه؟
— چونکه
صحنه شماره 282
بر خلاف اون دفعه تو ماه ژوئن
صحنه شماره 282
...سنگوکو؟ نگو که
نگو که اون چیزایی که دیشب تلفنی بهم گفتی دروغ بوده
و تو تو وضعیت بدی گرفتار شدی؟
.چونکه من قربانی نیستم
صحنه شماره 286
.ای-اینطوری نیست
.اُه، باشه
.اونطوری نیست
.خیالم راحت شد
.انگار حرفمو باور کرد
صحنه شماره 287
فکر کردم یه موجود فرا طبیعی که من ازش خبر ندارم گولت زده
،و خواسته به نفع خودش کاری براش انجام بدی مثلاً دنبال یه چیزی بگردی
.و تو، اون گودال ماسه رو کنده بودی تا دنبال اون بگردی
.اصلاً... اونطوری نیست
.دقیقاً
صحنه شماره 290
...فقط یه خورده
،خوب، کلاس من الان مشکلات زیادی داره
،و من هم نماینده ی کلاسم
یه بهونه ی باور کردنی
صحنه شماره 291
اپیزودی که به زندگی واقعی من مرتبطه
صحنه شماره 291
،برای همین، مسائل دارن خیلی بهم فشار میارن
و باعث شد که خیلی ناگهانی دلم بخواد .که از خونه بزنم بیرون
.اُه، فهمیدم
.یه همچین اتفاقایی می افته
...من احساستو درک می کنم، اما سنگوکو
صحنه سیاه
صحنه بی شماره
.اگه اونطوری بخوای فرار کنی، مشکلات هیچ وقت حل نمیشن
اگه فرار کنم، مشکلات حل نمیشن؟
.حداقل با من در موردشون صحبت می کردی
.و در مورد مشکلاتی که گفتی تو کلاس داری
چیه؟
یه چیزی که به طلسم های کایکی مربوطه؟
.نه
.سنگوکو
با نگاهی جدی
صحنه شماره 300
.تو هنوز تو مدرسه ی راهنمایی هستی
.بهم میگه
صحنه شماره 300
،و مطمئنم الان نگرانی ها و مشکلات زیادی داری
.اما لازم نیست تمام اونا رو تنهایی به دوش بکشی
،و درسته که من آدم مناسبی برای مشورت کردن نیستم
.به حرفات گوش بدم می تونم اما حداقل
.د-درسته
،از این به بعد، اگه چیزی ناراحتم کرد
.تنهایی به دوش نمی کشمش، و حتماً با تو در موردش صحبت می کنم
.آره. لطفاً اون کارو بکن
صحنه سیاه
صحنه بی شماره
.خوب دیگه، باید خسته باشی. یه خورده استراحت کن
استراحت کنم؟
.یه لحظه صبر کن
کجا رفت؟
صحنه شماره 307
...هی، کوچیناوا-سان
الان خوبیم؟
هنور در موردمون چیزی نفهمیده، درسته؟
کوچیناوا-سان؟
.پس، کویومی اُنی-چان برگشته
صحنه شماره 316
.ببخشید که منتظرت گذاشتم
.بفرمایید
.لباس راحتی
.از تسوکیهی-چان قرض گرفتم
.امشب باید اینجا بمونی
.نه اینکه تلویحاً بگه، مستقیم بهم گفت .رُک بود
صحنه شماره 321
.الان دیگه خیلی دیر شده
تو-تو کدوم اتاق باید بخوابم؟
ها؟ کدوم اتاق؟
،خونمون اتاقای زیادی نداره
...پس مجبوری تو همین اتاق بخوابی
!تو-تو اتاق کویومی اُنی-چان؟
!رو-رو تخت کویومی اُنی-چان؟
.فکر کنم آره
،از اونجا که احتمالاً خسته ای .می تونی رو تخت من بخوابی
!ام-امکان نداره
!تو-تو باید روی تخت بخوابی، کویومی اُنی-چان
—من-من-من
!زیر تخت هم برای خوابیدن من کافیه
چطوری همچین فکری به ذهنت رسید؟
.امکان نداره من بتونم راحت بخوابم
صحنه شماره 331
!ترسناکه
.روی تخت بگیر بخواب
اگه اجازه بدم یه دختر دوره ی راهنمایی .زیر تخت بخوابه، تو دردسر بزرگی می افتم
خواهران آتشین ترسناک ترین مجازات ها .رو برای من در نظر می گیرن
،ا-اما من نمی تونم تو رو نادیده بگیرم .کویومی اُنی-چان، و تنهایی روی تخت بخوابم
.اُه، نه، مشکلی نیست
،همونطور که داشت می گفت هیچ مشکلی نیست
صحنه شماره 334
.لبخندی روی صورتش نشست
صحنه شماره 334
.دو نفر راحت روی اون تخت جا میشن
صحنه شماره 336
!مشت خون آشام
.نزدیک بود
.کم مونده بود که یکی از قوانین منطقه شهری رو بشکونه
.عجبا
...حالا
،حواس ما بهم وصله
.برای همین درد اربابم، درد من هم میشه
،اما انگار اگه قبل از اینکه دردی رو احساس کنه .بیهوشش کنم، مشکلی برام پیش نمیاد
تو خوبی، دختر مو چتری؟
.خطرناک بود
.خوشحالم که یه جوری به موقع رسیدم
.کم مونده بود توی اون سن بچه داری رو تجربه کنی
ا-انقدر وضعیت خطرناکی بود؟
،خوب، از اینجا که بهت نگاه می کنم ...می تونم ببینم که چرا اون همچین فکری می کنه
.اربابم خیلی نسبت به تو حساسه
.مدل کاملاً متناسبی اینجا داریم
نوک دندون های نیشش روی لباش بود
صحنه شماره 355
!تو بعد از من ناز ترینی
خوب، دختر مو چتری
،اربابم هم اینو گفت
.اما تو امشب باید روی اون تخت بخوابی
اربابمو می کشم و می برم طبقه ی اول و روی کاناپه .یا چیز دیگه ای میندازمش، پس خیالت راحت باشه
...آ
برای کسی مثل من
صحنه شماره 360
وادارش کردم بخاطر من تو زحمت بی افته
صحنه شماره 360
...معذرت می خوام
.هممم، تو واقعاً خیلی معذرت خواهی می کنی
اما دلیلش چیه؟ ،معذرت خواهی می کنی برای اینکه احساس می کنی اشتباه کردی
یا بخاطر اینکه متوجه این نکته شدی که "اینجا جاییه که باید معذرت خواهی کنم" انگار داری فیلمنامه می خونی؟
برام سواله، کدومشونه؟
سکوت، ها؟
.خوب، من نمی تونم در مورد این موضوع نظر بدم
.منم همونطوری مدت زیادی رو ساکت بودم
صحنه زرد
صحنه بی شماره
.نمی تونم جلوی خودمو بگیرم، یه سوال می پرسم
صحنه شماره 372
...اِ-اِ
چی... چی انقدر خنده داره؟
خنده دار؟
.هیچ چیز خنده داری در موردش وجود نداره
.من فقط بخاطر این خندیدم، چون داشتم واقعیت ها رو قبول می کردم
.فقط با اونطوری لرزیدن، مردم میلِ کشتن تو رو از دست میدن
.دارم میگم، خوبه که همچین امتیازی داشته باشی
.من-من هیچ امتیازی ندارم
واقعاً اینطوریه؟
مشکوک
صحنه شماره 387
فقط بخاطر اینکه ساکت هستی، مردم باهات خوب رفتار نمی کنن؟
فقط بخاطر اینکه ساکت هستی، مردم فکر نمی کنن که باهوشی؟
حتی اگه خرابکاری کنی، مردم از دستت عصبانی نمیشن، درسته؟
حتی اگه دروغ بگی، مردم تو رو نمی بخشن؟
...او-اون
تکذیبی که احساس می کنم دارم به زور انجامش میدم
صحنه شماره 389
.اون دقیقاً چیزیه که ازش متنفرم
.اون اصلاً امتیاز نیست
.یه-یه همچین چیزایی فقط تبعیض قائل شدن هستن
...من
— اما اون اصلاً گوش نکرد
صحنه شماره 391
...وقتی که مشکلی برات پیش میاد
یکی بدون سوال کردن بهت کمک نمی کنه؟
،مثلاً اگه مشاجره ای پیش اومده باشه همینطوری نتیجه نمی گیرن که تو قربانی هستی؟
،فکر کردم شاید داری از عمد اون نقش رو بازی می کنی
.اما اینطوری به نظر نمیاد
،که یعنی تو به صورت طبیعی اونطوری رفتار می کنی
،و مجبور نیستی برای اینکه اونطوری ناز باشی .یا اون ادا ها رو در بیاری تلاش خاصی بکنی
".نازِ طبیعی"
راستی، اتفاقاً می دونی به موجوداتی مثل تو، تو زبون ژاپنی چی میگن؟
.هی، اون یه سوال بود
.می تونی بهش جواب بدی
.ن-نمی دونم
شیطانی
صحنه شماره 404
شیطانی؟
.فریبنده
.فقط می خوام بگم که تو، از موجودات فرا طبیعی هیولا تری
تحقیر
صحنه شماره 409
.نه، نه، مشکلی نیست
.ببخشید
.زیاده روی کردم
از بالا نگاه کردن
صحنه شماره 410
دارم با یه انسان معمولی در مورد چی صحبت می کنم؟
.می تونی همینطوری که هستی باقی بمونی
.همونطوری به زندگیت ادامه بده
.برای من اصلاً اهمیتی نداره
.همونطور زندگی کن، و همونطور هم بمیر
،و همونطوری، می تونی کاری کنی که کویومی اُنی-چان .تو تمام زندگیت نگرانت باشه
.شانس آوردی که جذاب و ناز از آب دراومدی
نگران نباش، من همیشه صداتو بخاطر خواهم آورد
این مسیریه که من به طرفت دویدم
این آسمونیه که من تحسینش می کردم
اینجا ما زمان زندگیمون رو می گذرونیم
می خندی؟
عصبانی میشی؟
من نمی تونم تسلیم شم، و تو هم احتمالاً از من عصبانی میشی
دفعات بی شمار
سعی می کنم به احساساتم غلبه کنم
(برای همیشه)
هنوز یه دروغ می خوام که فریبم بده
برای همین، منو ببخش
چون احساساتم خیلی آشفته هستند
آره، می خوام که تو بدونی
زندگی ای که فرای ناامیدی به من هدیه کردی، واقعیه
اینو فراموش نکن